Węże i drabiny to czyste szczęście, więc graj w nie jak należy

Najpierw uczciwie. W wężach i drabinach nie ma żadnych umiejętności. Ani trochę, zero. Każdy gracz rzuca, każdy się przesuwa, nikt w żadnym momencie nie podejmuje decyzji. Wynik gry jest przesądzony w chwili, gdy kostka upada.

To nie jest krytyka. To jedyny powód, dla którego ta gra przetrwała stulecia, i dlatego sześciolatek może pokonać dorosłego bez żadnych forów. Ale to oznacza, że ciekawe pytanie nie brzmi, jak wygrać. Brzmi, jak grać.

Plansza robi więcej, niż myślisz

Nawet bez decyzji plansza ma swój kształt, a gdy go znasz, grę ogląda się z większą przyjemnością.

Długie drabiny na początku to te, które rozstrzygają gry. Drabina w pierwszych dwudziestu polach może wynieść cię przez większą część planszy, dlatego gracz może przez dziesięć tur wyglądać na beznadziejnie przegranego, a potem prowadzić. Węże przy szczycie robią to samo w odwrotną stronę i to przez nie nikt nie jest bezpieczny, dopóki naprawdę nie stanie na polu 100.

Ta ostatnia prosta to najokrutniejsza część. Żeby skończyć, potrzebujesz dokładnego rzutu. Gracz stojący na 97, któremu brakuje trójki, może patrzeć, jak dwie inne osoby go wyprzedzają, a sam wyrzuca czwórki i piątki. To nie pech, tak to zaprojektowano, i właśnie to trzyma wszystkich w grze do ostatniej tury.

Najlepiej grać we czwórkę

We dwójkę to rzut monetą, który trwa dziesięć minut. We czwórkę robi się z tego widowisko, bo zawsze ktoś się wspina i ktoś spada, a zwroty akcji trafiają różne osoby w różnych momentach.

Jeśli wybierasz tryb, wybierz ten, w którym gra najwięcej osób.

Który tryb naprawdę wybrać

Snakes and Ladders Jim daje ci cztery sposoby gry i każdy z nich to naprawdę inne doświadczenie, a nie to samo z inną etykietą.

• Prywatny pokój jest najlepszy. Stwórz pokój, wyślij kod i gracie tylko w swojej grupie. Ta wersja najbardziej przypomina grę planszową, bo najważniejsze są docinki, a grasz z ludźmi, których znasz.
• Gra online z nieznajomymi wystarczy, żeby wypełnić pięć minut, ale nie ma się z kogo pośmiać, gdy trafisz na wielkiego węża, a to większość zabawy.
• Gra na zmianę na jednym urządzeniu jest najbliżej prawdziwej planszy. Jeden telefon na stole, wszyscy się nad nim pochylają. Działa dużo lepiej, niż brzmi.
• Gra z komputerem jest na wtedy, gdy masz ochotę zagrać, a nikogo nie ma w pobliżu. To dobry sposób na przeczekanie kolejki.

Gra z dziećmi

To prawdziwe zadanie tej gry i warto powiedzieć, dlaczego tak dobrze je spełnia.

Dziecko może grać w węże i drabiny z dorosłym na zupełnie równych zasadach już pierwszego dnia. Bez forów, bez taryfy ulgowej, bez tłumaczenia. Może wygrać naprawdę i wie, że to była prawdziwa wygrana, a to zupełnie inne uczucie niż wtedy, gdy ktoś pozwala ci wygrać w coś trudniejszego.

Przy okazji po cichu uczy liczenia do stu, czekania na swoją kolej i przegrywania bez końca świata. To wcale nie jest mało.

W skrócie

• Nie ma strategii, a udawanie, że jest, psuje zabawę
• Zwroty akcji biorą się z wczesnych drabin i późnych węży
• We czwórkę jest dużo lepiej niż we dwójkę
• Prywatny pokój ze znajomymi to zdecydowanie najlepszy tryb
• To jedna z niewielu gier, w których małe dziecko rywalizuje z dorosłym na uczciwych zasadach

Jeśli chcesz gry, w której można stawać się coraz lepszym, mamy chińczyka. Jeśli chcesz dwudziestu minut, w których nikt nie ma przewagi, a wszyscy krzyczą na ekran, to właśnie ta gra.