Bursty Box Jim: gdzie zacząć reakcję łańcuchową

Bursty Box Jim daje ci jedną rzecz do zrobienia: dotknąć kostki. Grą, a nie zabawką, czyni go to, że tę samą planszę da się wyczyścić jednym dotknięciem albo przegrać w pięciu, zależnie od tego, od której kostki zaczniesz.

Więc cała umiejętność, jeśli można tak to nazwać, sprowadza się do odczytania planszy i znalezienia kostki, która wykona najwięcej pracy.

Łańcuchy wędrują, więc zaczynaj tam, gdzie mają dokąd iść

Reakcja łańcuchowa potrzebuje miejsca, w które może pójść. Odpal ją przy krawędzi planszy, a pójdzie do środka i zgaśnie. Odpal tę samą w środku gęstego skupiska, a rozejdzie się falami we wszystkich kierunkach naraz.

Przed pierwszym dotknięciem poszukaj najbardziej zatłoczonej części ekranu i zacznij tam, a nie od najbliższej kostki. Kostka, której dotykasz, jest warta prawie nic. To, do czego dociera wybuch, jest warte wszystko.

• Zaczynaj w najgęstszym miejscu, a nie w najbliższym
• Wybieraj kostkę z sąsiadami z kilku stron, a nie taką przy ścianie
• Jeśli na planszy są dwa skupiska, szukaj kostki, która je łączy

To ostatnie to naprawdę dobry ruch. Jedna kostka między dwiema grupami jest warta tyle co dziesięć kostek w środku jednej, bo zamienia dwa małe łańcuchy w jeden duży.

Patrz, w którą stronę idzie wybuch

Kostki rozrzucają odłamki na zewnątrz, a to, gdzie wylądują, decyduje, czy łańcuch będzie trwał dalej. Wybuch skierowany wzdłuż pustego rzędu nic nie daje. Ten sam wybuch wzdłuż pełnego rzędu idzie dalej.

Nie musisz tego dokładnie liczyć. Po prostu zerknij, co leży na liniach wychodzących z kostki, której zamierzasz dotknąć, i wybierz tę, na której drodze stoją inne kostki.

Nie dotykaj, póki łańcuch trwa

Łatwo powiedzieć, trudno zrobić. Ekran wybucha, to satysfakcjonujące, a instynkt każe dalej dotykać.

Pozwól łańcuchowi się skończyć. Plansza, na którą patrzysz w trakcie wybuchu, to nie ta plansza, której dotkniesz sekundę później, a dotknięcie w niedokończony ekran zwykle trafia w bezużyteczne miejsce. Prawie zawsze masz więcej dotknięć niż dobrych plansz, więc wydanie jednego na ślepo jest gorsze niż odczekanie dwóch sekund.

Poziomy są krótkie, więc śmiało zaczynaj od nowa

Poziom trwa tu krócej niż minutę. To zmienia podejście do złego początku.

Jeśli pierwsze dotknięcie nic nie dało i plansza jest teraz rozrzucona, zacznij od nowa. Tracisz dwadzieścia sekund i dostajesz świeże, czyste skupisko do porządnego odczytania. Męczenie zepsutej planszy aż do przegranej o włos kosztuje więcej czasu niż restart.

Czyszczenie jednym dotknięciem

Większość poziomów ma kostkę, która czyści wszystko. Zwykle nie jest oczywista i zwykle leży gdzieś na środku, tam gdzie spotyka się kilka grup.

Szukanie jej to właściwa gra. Poświęć kilka sekund przed pierwszym dotknięciem i zapytaj, która pojedyncza kostka dotyka najwięcej oddzielnych grup. Nawet jeśli nie znajdziesz tej idealnej, samo szukanie sprawi, że wybierzesz dużo lepszą kostkę niż przy odruchowym dotknięciu.

W skrócie

• Dotykaj w najgęstszym miejscu, nigdy najbliższej kostki
• Kostka łącząca dwa skupiska jest warta więcej niż każda kostka w środku jednego
• Sprawdź, co leży na liniach, którymi pójdzie wybuch
• Poczekaj, aż łańcuch się skończy, zanim dotkniesz znowu
• Zacznij od nowa na rozrzuconej planszy, zamiast się z nią męczyć
• Poświęć kilka sekund na szukanie tej jednej kostki, która dotyka wszystkiego

W tę grę można grać zupełnie bez myślenia, ale z myśleniem daje dużo więcej frajdy.