Carrom Jim: mikken, kracht en de koningin

Carrom is een van die spellen die iedereen heeft gespeeld en die bijna niemand ooit is uitgelegd. Je leert het door te kijken hoe een oom een striker over een bord schiet en te doen alsof je begreep wat hij deed. Carrom Jim houdt de natuurkunde eerlijk genoeg dat de echte techniek ook hier werkt, dus het loont om die echt te kennen.

Kracht is wat je verkeerd doet

Bijna elk slecht schot in carrom is te hard. Een harde klap laat schijven naar de verre banden vliegen, gooit je eigen opstelling door elkaar en laat het bord meestal slechter voor je achter dan voor je beurt.

Het bord doet het meeste werk. Een schijf vlak bij een gat heeft een tikje nodig, geen klap. Trek ongeveer een derde terug van wat goed voelt en je schiet er meer in.

• Zacht voor alles wat al dicht bij een gat ligt
• Gemiddeld om een groep in het midden open te breken
• Hard alleen als een schijf echt de hele lengte van het bord moet afleggen

De enige plek waar hard de juiste keuze is, is de openingsstoot. Het eerste schot moet stevig zijn en iets naast het midden, zodat de groep uiteenvalt in plaats van in een nette klont te blijven liggen die je daarna schijf voor schijf moet uitpluizen.

Mik op het contactpunt, niet op de schijf

Dit is het ene idee dat van een beginner iemand maakt die een bord kan leegspelen. Je richt de striker niet op de schijf. Je richt hem op het punt van de schijf dat hem naar het gat stuurt.

Stel je een lijn voor vanaf het gat, door het midden van de schijf en er aan de andere kant weer uit. Waar die lijn aan de achterkant van de schijf naar buiten komt, moet de striker raken. Ligt de schijf recht tussen jou en het gat, dan is dat precies het midden. Ligt de schijf meer opzij, dan schuift het contactpunt langs de rand, en voorbij een bepaalde hoek bestaat het schot simpelweg niet.

Weten wanneer het schot niet bestaat, is net zo nuttig als het maken. Dan speel je via de banden.

Het bandschot is geen trickshot

De striker via een zijband laten kaatsen voelt spectaculair. Eigenlijk is het gewoon het normale antwoord op een schijf die achter een andere schijf ligt, en als je er een paar hebt geraakt, gebruik je het constant.

De regel is dezelfde als bij licht in een spiegel: de hoek waaronder hij erin gaat, is de hoek waaronder hij eruit komt. Mik op een punt op de band, niet op de schijf, en laat de meetkunde de rest doen. Met zachte kracht, want een kaatsschot dat hard aankomt, heeft geen precisie meer over.

De koningin, en het afdekken dat iedereen vergeet

De rode koningin is het meest waard en de reden dat rondes verloren gaan.

Je kunt haar niet gewoon in een gat schieten en de punten opstrijken. Je moet haar afdekken: met het volgende schot een van je eigen schijven in een gat schieten. Mis je het afdekken, dan gaat de koningin meteen terug naar het midden, en heb je je tegenstander het midden van het bord en een beurt cadeau gedaan.

Ga dus niet voor de koningin zodra het kan. Ga voor haar als je een makkelijke eigen schijf bij een gat hebt liggen om mee af te dekken. Liggen je overgebleven schijven allemaal op lastige plekken, pak de koningin dan later en speel eerst een makkelijke weg.

Laat het bord netjes achter

Je beurt eindigt of je nu iets in een gat schiet of niet, en bijna net zo belangrijk als de schijf die je pakte, is waar al het andere is beland.

Een schot dat één schijf wegspeelt maar een groep openbreekt richting de helft van je tegenstander, heeft je meer gekost dan opgeleverd. Zijn twee schoten even kansrijk, kies dan het schot dat de schijven achterlaat waar je ze bij je volgende beurt wilt hebben.

Kort samengevat

• Gebruik een derde van de kracht die je denkt nodig te hebben
• Mik op het contactpunt van de schijf, niet op de schijf
• Bandschoten zijn gewoon, niet chic, en vragen om zachte kracht
• Pak de koningin alleen als je een afdekschot klaar hebt
• Denk na over hoe het bord achterblijft, niet alleen over wat je wegspeelde

Carrom beloont terughoudendheid meer dan welk bordspel van dat formaat ook. De speler die zacht tikt en aan de volgende beurt denkt, verslaat bijna elke ronde de speler die hard schiet en er het beste van hoopt.