Το φιδάκι είναι καθαρή τύχη, οπότε παίξ' το σωστά

Ας τελειώνουμε πρώτα με το ειλικρινές κομμάτι. Το φιδάκι δεν έχει καμία ικανότητα. Ούτε λίγη, καθόλου. Κάθε παίκτης ρίχνει, κάθε παίκτης προχωράει, κανείς δεν παίρνει καμία απόφαση σε κανένα σημείο. Το αποτέλεσμα μιας παρτίδας είναι κλειδωμένο τη στιγμή που πέφτουν τα ζάρια.

Αυτό δεν είναι κριτική. Είναι ο λόγος που το παιχνίδι έχει επιβιώσει για αιώνες και που ένα εξάχρονο παιδί μπορεί να νικήσει έναν μεγάλο χωρίς να το αφήσει κανείς. Σημαίνει όμως ότι το ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι πώς να νικήσεις. Είναι πώς να το παίξεις.

Το ταμπλό κάνει περισσότερα απ' όσα νομίζεις

Ακόμη και χωρίς αποφάσεις, το ταμπλό έχει ένα σχήμα, και αν το ξέρεις, το παιχνίδι γίνεται πιο διασκεδαστικό να το παρακολουθείς.

Οι μεγάλες σκάλες στην αρχή είναι αυτές που κρίνουν τις παρτίδες. Μια σκάλα στα πρώτα είκοσι τετράγωνα μπορεί να σε ανεβάσει σχεδόν ως την κορυφή του ταμπλό, και γι' αυτό ένας παίκτης μπορεί να μοιάζει χαμένος για δέκα γύρους και μετά να προηγείται. Τα φίδια κοντά στην κορυφή κάνουν το ίδιο ανάποδα, και είναι ο λόγος που κανείς δεν είναι ασφαλής μέχρι να πατήσει πραγματικά στο 100.

Αυτή η τελευταία ευθεία είναι το σκληρό κομμάτι. Χρειάζεσαι ακριβή ζαριά για να τερματίσεις. Ένας παίκτης στο 97 που χρειάζεται τρία μπορεί να δει δύο άλλους να τον προσπερνούν ενώ αυτός φέρνει τεσσάρια και πεντάρια. Αυτό δεν είναι ατυχία, είναι ο σχεδιασμός, και είναι αυτό που κρατάει όλους μέσα μέχρι τον τελευταίο γύρο.

Οι τέσσερις παίκτες είναι ο σωστός αριθμός

Με δύο παίκτες είναι σαν μία ζαριά που κρατάει δέκα λεπτά. Με τέσσερις γίνεται θέαμα, γιατί πάντα κάποιος ανεβαίνει και κάποιος πέφτει, και οι ανατροπές πέφτουν σε διαφορετικούς ανθρώπους σε διαφορετικές στιγμές.

Αν διαλέγεις τρόπο παιχνιδιού, διάλεξε αυτόν με τους περισσότερους ανθρώπους.

Ποιον τρόπο να χρησιμοποιήσεις τελικά

Το Snakes and Ladders Jim σου δίνει τέσσερις τρόπους να παίξεις, και είναι πραγματικά διαφορετικές εμπειρίες, όχι το ίδιο πράγμα με διαφορετικές ετικέτες.

• Το ιδιωτικό δωμάτιο είναι το καλό. Φτιάξε ένα δωμάτιο, στείλε τον κωδικό, και είναι μόνο η παρέα σου. Αυτή είναι η εκδοχή που μοιάζει με το επιτραπέζιο, γιατί τα πειράγματα είναι όλο το νόημα και παίζεις με ανθρώπους που ξέρεις.
• Online με αγνώστους είναι εντάξει για να γεμίσεις πέντε λεπτά, αλλά δεν υπάρχει κανείς να γελάσει όταν πέφτεις στο μεγάλο φίδι, οπότε φεύγει το μεγαλύτερο μέρος της διασκέδασης.
• Η εναλλαγή σε μία συσκευή είναι ό,τι πιο κοντινό στο πραγματικό. Ένα κινητό στο τραπέζι, όλοι σκυμμένοι από πάνω. Δουλεύει πολύ καλύτερα απ' ό,τι ακούγεται.
• Το παιχνίδι με τον υπολογιστή υπάρχει για όταν θέλεις το παιχνίδι και δεν είναι κανείς τριγύρω. Είναι καλός τρόπος να περάσει η ώρα σε μια ουρά.

Όταν το παίζεις με παιδιά

Αυτή είναι η πραγματική δουλειά του παιχνιδιού, και αξίζει να πούμε γιατί είναι καλό σε αυτήν.

Ένα παιδί μπορεί να παίξει φιδάκι με εντελώς ίσους όρους με έναν μεγάλο από την πρώτη μέρα. Χωρίς χάντικαπ, χωρίς χαριστικό παιχνίδι, χωρίς εξηγήσεις. Μπορεί να νικήσει κανονικά, και ξέρει ότι ήταν πραγματική νίκη, που είναι άλλη αίσθηση από το να σε αφήνουν να νικήσεις σε κάτι πιο δύσκολο.

Επίσης μαθαίνει αθόρυβα τη μέτρηση ως το εκατό, να περιμένει τη σειρά του και να χάνει χωρίς να χαλάει ο κόσμος. Αυτό δεν είναι λίγο.

Με λίγα λόγια

• Δεν υπάρχει στρατηγική, και αν κάνεις ότι υπάρχει, το χαλάς
• Οι ανατροπές έρχονται από τις σκάλες στην αρχή και τα φίδια στο τέλος
• Οι τέσσερις παίκτες είναι πολύ καλύτεροι από δύο
• Τα ιδιωτικά δωμάτια με ανθρώπους που ξέρεις είναι με διαφορά ο καλύτερος τρόπος
• Είναι από τα λίγα παιχνίδια όπου ένα μικρό παιδί ανταγωνίζεται δίκαια έναν μεγάλο

Αν θέλεις ένα παιχνίδι στο οποίο μπορείς να βελτιωθείς, έχουμε και Γκρινιάρη. Αν θέλεις είκοσι λεπτά όπου κανείς δεν έχει πλεονέκτημα και όλοι φωνάζουν σε μια οθόνη, αυτό είναι το σωστό.