ସ୍ନେକ୍ ଖେଳ: ନୋକିଆରୁ ସ୍ନେକ୍ IO ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ତିରିଶ ପାର ହୋଇଥିବା ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ନୋକିଆରେ ସ୍ନେକ୍ ଖେଳିଛନ୍ତି। ଏହା ଫୋନ୍ ସହ ଆସିଲା, କିଛି ବୁଝାଇବାକୁ ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ, ଅନେକ ବର୍ଷ ଅଧିକାଂଶଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ଏକମାତ୍ର ଖେଳ ଏଇଟା ଥିଲା। ବୋଧହୁଏ ଇତିହାସରେ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ଖେଳାଯାଇଥିବା ଭିଡିଓ ଖେଳ ଏଇଟା, ବହୁତ ଆଗରେ — ତାହା ମଧ୍ୟ ଫୋନ୍ ସହ ମାଗଣାରେ ଆସିଲା।
ଆଜି ଲୋକେ ଖେଳୁଥିବା ସଂସ୍କରଣ ସେହି ନାମର ଅଲଗା ଖେଳ, ଖେଳିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଫରକ ଜାଣିବା ଭଲ, ନହେଲେ ପୁରୁଣା ଅଭ୍ୟାସ କାହିଁକି କାମ କରୁନାହିଁ ଭାବୁଥିବେ।
ମୂଳ ସଂସ୍କରଣ
ଗୋଟିଏ ସାପ, କାନ୍ଥରେ ଘେରା ବର୍ଗ, ଥରକେ ଗୋଟିଏ ଖାଦ୍ୟ ଖଣ୍ଡ। ଖାଅ, ବଢ଼, କାନ୍ଥରେ ବାଜ ନାହିଁ, ନିଜକୁ ନିଜେ ବାଜ ନାହିଁ।
ପୂରା ଖେଳ ଆପଣ ନିଜେ ତିଆରି କରିଥିବା ଫାନ୍ଦ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡ ସାପକୁ ଲମ୍ବା କଲା, ଲମ୍ବା ବଢ଼ିବା ସହ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ କମିଲା, ଶେଷରେ ଆପଣ ନଥିବା ସ୍ଥାନ ହିଁ ରହିଲା ନାହିଁ।
ଦକ୍ଷତା ହେଉଛି ସ୍ଥାନର ଯୋଜନା: ବାହାରିବା ବାଟ ରହିବା ଭଳି ବୋର୍ଡକୁ ଗୋଟିଏ କ୍ରମରେ ଭରିବା। ଭଲ ଖେଳାଳି କସା ଆଗପଛ ଧାଡ଼ିରେ ଚାଲିଲେ, ମୁଣ୍ଡ ପହଞ୍ଚିବାର ଟିକିଏ ପୂର୍ବରୁ ଲାଞ୍ଜ ବାଟ ଦେବା ଭଳି।
ସେହି ଖେଳ ଏକୁଟିଆ, ତାହାର ଶେଷ ଥିଲା। ଜିତିହେବ ନାହିଁ, କେବଳ ଅଧିକ ସମୟ ରହିହେବ।
io ସଂସ୍କରଣ କ'ଣ ବଦଳାଇଲା
2015 ପାଖାପାଖି ଏହି ଶୈଳୀ ଗୋଟିଏ ସାର୍ବଜନୀନ ଆରେନା ଭାବେ ପୁଣି ତିଆରି ହେଲା, ତିନୋଟି ନିୟମ ବଦଳିଲା।
- କାନ୍ଥ ଗଲା। ଖେଳ ସ୍ଥାନ ବଡ଼, ସମସ୍ତଙ୍କର, ସାଧାରଣତଃ ଚାଲିଚାଲିବା ସମ୍ଭବ।
- ଅନ୍ୟ ଖେଳାଳି ଅଛନ୍ତି। ଡଜନ ଡଜନ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ, ସେହି ସମୟରେ।
- ନିଜକୁ ନିଜେ ବାଜିବା ଏବେ ବିପଦ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଖେଳାଳିଙ୍କୁ ବାଜିବା ହିଁ ବିପଦ।
ତା'ପରେ ସବୁକିଛି ବଦଳାଇଥିବା ନିୟମ: ଗୋଟିଏ ସାପ ମଲେ, ତାର ପୂରା ଲମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଭାବେ ପଡ଼େ। ଲମ୍ବା ସାପକୁ ମାରନ୍ତୁ, ଭୋଜି ବହୁତ ବଡ଼।
ଏଥିରେ ନିଜକୁ ନିଜେ ଘେରିବା ପଜଲ୍, ଫାନ୍ଦ ବୁଣିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଖେଳ ହୋଇଯାଏ। ଛିନ୍ନଛତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଆପଣ ବଡ଼ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। କାହାର ବାଟ ଅଟକାଇ, ସେ ବହନ କରୁଥିବା ଜିନିଷ ନେଇ ବଢ଼ନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତରେ କାହାକୁ କିପରି ମାରିବେ
ବାଜି ନୁହେଁ। ନିଜ ମୁଣ୍ଡକୁ ଅନ୍ୟ ସାପ ଭିତରକୁ ପୂରାଇବା ହିଁ ମରିବାର ବାଟ।
ବାଟ ଏହା: ତା ଆଗକୁ ଯାଇ ତା ବାଟ ଅଟକାନ୍ତୁ, ତା ମୁଣ୍ଡ ଆପଣଙ୍କ ଦେହରେ ବାଜିବା ଭଳି। ଆଜି ଖେଳର ପ୍ରତ୍ୟେକ କିଲ୍ ଏହାର କୌଣସି ରୂପ — ଆଗକୁ ଯାଅ, ଆଡ଼ କରି ମୋଡ଼, ସେ ଆସୁ।
ଅର୍ଥାତ୍ ବିପଦ ସବୁବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ଆଗରେ, କେବେ ପଛରେ ନୁହେଁ। ନୂଆ ଖେଳାଳି ନିଜ ଲାଞ୍ଜକୁ ଦେଖନ୍ତି, ତାହା ପୁରୁଣା ଖେଳର ଅଭ୍ୟାସ, ଏଠାରେ କୌଣସି କାମର ନୁହେଁ।
ପ୍ରଥମ ମିନିଟରେ କିପରି ବଞ୍ଚିବେ
ଛୋଟ ସାପ ଦ୍ରୁତ, ଚଞ୍ଚଳ, କିନ୍ତୁ କାହାକୁ ଫାନ୍ଦରେ ପକାଇବାକୁ ତା ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ। ଆରମ୍ଭରେ ଆପଣ ହିଁ ଶିକାର, ଠିକ୍ ଯୋଜନା ଗୋଟିଏ: ଧାରରେ ରୁହନ୍ତୁ, ଶାନ୍ତରେ ଖାଆନ୍ତୁ।
ମାନଚିତ୍ରର ମଝି ହିଁ ଲମ୍ବା ସାପ ଶିକାର କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ, କାରଣ କିଲରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସେଠାରେ ହିଁ ଥାଏ। ଛୋଟ ଥିବାବେଳେ ସେଠାକୁ ଯିବା, ଫୁଟପାଥର ସବୁଠୁ ଭିଡ଼ ଭାଗକୁ ପଶିଯିବା ଭଳି।
ବାହାର ପଟେ ଛିନ୍ନଛତ୍ର ଖାଦ୍ୟକୁ ଟିକିଏ ଲମ୍ବା ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଆନ୍ତୁ, ତା'ପରେ ଭିତରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
ବଡ଼ ହେବା ପରେ
ଲମ୍ବା ସାପ ଧୀରେ ମୋଡ଼େ, ସ୍ଥାନ ଦଖଲ କରେ। ଏହା ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବୋଝ।
- ଘେରିବା ସାଧାରଣ ଫାନ୍ଦ। ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ସାପ ଚାରିପାଖେ ବୃତ୍ତ କରି କସନ୍ତୁ। କେବେ ନା କେବେ ତାକୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
- କେବେ ପିଛା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପିଛା କରିବାବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ତା ମୁଣ୍ଡ ପଛରେ ଥାଏ — ଆପଣ ମାରିପାରୁନଥିବା, ସେ ମାରିପାରୁଥିବା ଏକମାତ୍ର ସ୍ଥାନ।
- ଯେକୌଣସି ବଡ଼ କିଲ ପରେ ସେଠାରୁ ହଟନ୍ତୁ। ପାଖର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାପ ସେହି ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଆସେ, ଠିଆ ହୋଇ ଖାଉଥିବା ସାପ ମାନଚିତ୍ରର ସବୁଠୁ ସହଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
- ବୁଷ୍ଟ ଲମ୍ବା କମାଏ। ଏହା ଫାନ୍ଦ କସିବା କିମ୍ବା ଫାନ୍ଦରୁ ଖସିବା ପାଇଁ, କେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ କେବେ ନୁହେଁ।
ଦୁଇ ସଂସ୍କରଣରେ ଏକା ରହିଥିବା କଥା
ପରିବର୍ତ୍ତନ ତଳେ ଏହା ସେହି ଖେଳ: ନିଜଠାରୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଖସିନପାରିବା ପରିମାଣରେ ବଢ଼ୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଆକାର। ପୁରୁଣାରେ ଫାନ୍ଦ ଆପଣ ନିଜେ ତିଆରି କଲେ। ନୂଆରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କରନ୍ତି।
ସେଥିପାଇଁ ତିରିଶ ବର୍ଷ, ପ୍ଲାଟଫର୍ମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାର କରି ମଧ୍ୟ ଏହା ରହିଲା। ମଝିରେ ଗୋଟିଏ ନିୟମ — ଆପଣ ଲମ୍ବା ହୁଅନ୍ତି, ଲମ୍ବା ଅର୍ଥ କଷ୍ଟ — ସେହି ନିୟମ ଯଥେଷ୍ଟ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା।
ଖେଳି ଦେଖନ୍ତୁ
ସ୍ନେକ୍ ଗେମ୍ ଜିମ୍ ମଲ୍ଟିପ୍ଲେୟାର ସଂସ୍କରଣ, ବ୍ରାଉଜରରେ ଚାଲେ, ତେଣୁ ପ୍ରଥମ ଖେଳ ପୂର୍ବରୁ କିଛି ଇନଷ୍ଟଲ୍ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ। ଇନପୁଟ୍ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏଠାର ସବୁଠୁ ଭାରି ଖେଳ ଏଇଟା, ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ଡିଭାଇସରେ ବ୍ରାଉଜର୍ ଖେଳ ଭଲ ଚାଲେ କି ନାହିଁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାର ଠିକ୍ ବାଟ ମଧ୍ୟ ଏଇଟା।
ପ୍ରଥମ ଅନେକ ଖେଳରେ ଛୋଟ ହିଁ ରହିବେ, ତାହା ମାନିନିଅନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେମିତି। ପିଛା କରିବା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଙ୍କ ବାଟ ଅଟକାଇବା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ରାଉଣ୍ଡରେ ହିଁ କଥା ବୁଝାପଡ଼େ।